Opis obrazu

Obraz przyciąga wzrok feerią kolorów i niecodzienną kompozycją. Widzimy uśmiechnięte koty siedzące na szczytach kamienic, które zamieniają się w twarze. Trochę jak senna kraina, gdzie wszystko wydaje się być na swoim miejscu, a jednak dziwaczne. Barwy są żywe, dominują odcienie błękitu, purpury i bursztynu. Całość emanuje baśniową atmosferą, jakby w każdej chwili mogło wydarzyć się coś magicznego. Artystycznie, dzieło zdaje się korzystać z technik akwarelowych, co nadaje mu lekkości i fluidów. Plamy koloru rozmywają się niczym wspomnienia, tworząc dynamiczny i płynny obraz. Kotki są boss, patrzą na nas z pewną nonszalancją, jakby to był ich świat. Mamy wrażenie, że artysta chciał nas trochę zaskoczyć, zmusić do zastanowienia się, co faktycznie widzimy. Obraz może wywoływać w odbiorcy uczucie nostalgii, ale i lekkiego niepokoju. Taka mieszanka codzienności z surrealizmem, która wprawia w osłupienie. Patrząc na to dzieło, można poczuć się jak dziecko, które próbuje zrozumieć zagadki dorosłości. "Kotki są na dachach!" – wykrzyknąłby pewnie siedmiolatek z uciechą. To dzieło nie tylko zasługuje na uwagę, ale i na chwilę refleksji nad sensem rzeczywistości.