Opis obrazu

Na obrazie rozlewa się miękka plama błękitu, kremu i zieleni, a z lewego dołu eksploduje niemal dziki bukiet polnych kwiatów. Róże, czerwienie, żółcie i chłodne niebieskości strzelają ku górze cienkimi, nerwowymi liniami. Kompozycja jest lekka, otwarta, jakby wiatr sam ją układał. To wygląda jak lato, serio. W tle widać jasne niebo, pas spokojnej wody i kilka ptaków, małych ale ważnych. Chmurki są miękkie jak wata. Artysta operuje swobodnym, impresyjnym gestem, zamaszystym pociągnięciem i rozmyciem form. Wszystko drga i żyje. Czuję tu spokój, ale taki z nutą tęsknoty, troche jak wspomnienie wakacji, które już uciekły. Kwiatki tańczą jak na urodzinach. Dla mnie ten obraz jest po prostu dreamy i bardzo ciepły w odbiorze.