Opis obrazu

Na tych dwóch pejzażach góry wręcz wyskakują z płótna. Po lewej dominuje lodowaty błękit, biel i grafit, a masywna forma szczytu przecina kadr niemal dramatycznie, jakby zaraz miała sie osunąć w dolinę. Po prawej wszystko odbija się w spokojnej tafli jeziora. Zieleń, żółcie i granaty układają sie w niemal lustrzaną, very malarską kompozycję. Pociągnięcia pędzla są szerokie, gestyczne, chwilami szorstkie, co daje efekt ekspresji i lekkiego nieładu. To jest obrazek jak z bajki. Czuję tu jednocześnie chłód wysokości i cisze, taką aż dzwoniącą w uszach. Artysta balansuje między impresją a ekspresjonizmem, nie bawi sie w drobiazg, tylko wali kolorem prosto w emocje. I serio, patrząc na to, człowiek ma ochote zamilknąć i tylko patrzec.