Opis obrazu

Płótno zanurzone w chłodnych błękitach i szarościach, z miedzianą smużką światła przy horyzoncie, układa się w półabstrakcyjny pejzaż portu. Prawa strona gęstnieje od geometrycznych plamek i pionów, lewa to oddech, prawie pusto. Woda i niebo mieszają się w jednym, jakby ktoś rozmazal je szerokim nożem malarskim i miękkim pędzlem, chwilami na mokrym, chwilami z drapnięciami suchej farby. To wygląda jak miasto w kałuży i świeci jak lampki. Atmosfera ciszy po deszczu, troche melancholii, ale bez patosu. W fakturze słychać rytm pociągnięć, drobne impasty, nagłe rozbłyski kobaltu i karminu kontrapunktują szarość. Czuję dystans i ciepło jednocześnie, dziwny miks, serio. Może to świt, może pamięć, nie upieram sie. Soft echo kroków w wodzie budzi we mnie potrzebę by zostać i patrzeć jeszcze chwilę.