Opis obrazu

Obraz uderza kontrastem chłodnych granatów i błękitów z ciepłym pomarańczem liści i ogromnego motyla. W centrum jest twarz kobiety. gładka. niemal porcelanowa. a wokół niej wirują miękkie linie i organiczne kształty, jakby natura mieszała się z maszyną. Kompozycja jest ciasna, ale nie duszna, raczej hipnotyczna. Trochę surrealizm, trochę baśń, trochę sen. Motyl jest jak ogień. Artystka użyła płynnych przejść barw i precyzyjnego modelunku, co daje efekt soft i lekko nie z tego świata. Czuję tu spokój, ale też niepokój, taki cichy, co siedzi pod skórą. Dla mnie to obraz o przemianie, o kruchosci i sile naraz, serio pięknie to gra.