Opis obrazu

Na płótnie królują ciepłe brązy i róże. Przecinają je nerwowe smugi bieli i ochry. Po lewej stoi niebieskawa postać kobiety jak rzeźba z mgły. Wokół bioder kręcą się jasne obręcze jak hula hop. Po prawej wchodzi w kadr wielka głowa klauna w cylindrze. Uśmiech ma szeroki i trochę straszny. Kompozycja jest diagonalna i pchająca oko w ruch. Pociągnięcia pędzla są grube. Impastowe. Troche szkicowe i surowe. Całość ma vibe cyrku po godzinach. Wesoło i nieswojo naraz. Ja czuję tu śmiech który boli. Dziecko by powiedziało. Ten pan jest śmieszny i duży.