Opis obrazu

Dyptyk dwóch ogromnych, niemal czarnych prostokątów rozdziela cienka linia. Na obrzeżach migoczą błękitnolawendowe kwadraciki, jak porzucone karteczki. U góry wąski pas rdzawego brązu ociepla kadr. Kompozycja prosta, ale kurcze, naparwdę napięta. Powierzchnia matowa i równa, technika bliska hard edge oraz malarstwu barwnych pól. Czuję chłód i dystans, a równocześnie spokój wyrównujący oddech. To są dwa duże prostokąty i kropki jak gwiazdki, lubię to. Interpretacja waha się między mapą nocy a ekranem bez sygnału, gdzie słychać ciche silence. Troche niepewności, trochę ciszy, i ten błękit mówi, że coś zaraz się wydarzy.