Opis obrazu

Obraz składa się z trzech pionowych pól, od lewej mrok prawie czarny z wąską żarzącą linią przy dole, pośrodku gęsta czerń z rudymi zaciekami, a po prawej szeroka płaszczyzna pomarańczy miękko roztartej. Kompozycja jest geometryczna, ale nie surowa, bo pod powierzchnią mrugają przetarcia, zadrapania, plamy jak popioł. Atmosfera gęstnieje między ciszą a erupcją, jakby noc trzymała za gardło i nagle rozszczelnił się piec. To wygląda jak wielka pomarańczowa latarnia i czarna noc. Styl z pogranicza abstrakcji geometrycznej i color field, z ekspresją pędzla i jednym gestem bold. Widać laserunki, miejscami impast, rozbryzgi przy środkowym pasie, jakby ktoś szpachlą przeorał farbę. Ja czuję ciepło na twarzy i lekki niepokój, kipii emocja, choc narracja zostaje schowana. Obraz czytam jako przejście i granicę, autor nie owija w bawełnę, a troche niechlujna faktóra dodaje życia i rytmu.