Opis obrazu

Na płótnie dominuje chłodny granat, rozcierany w miękkie smugi i lekkie zadrapania, spod których migną rdzawo fioletowe drobinki. Przez całą wysokość biegną w równych odstępach cienkie turkusowe pasy, a u dołu spoczywa poziomy próg, jaśniejszy błękit na ciemnym brązie. Kompozycja jest prosta, niemal architektoniczna, a linie wyglądają na zrobione taśmą, bardzo crisp. Tło jednak drży, jakby artysta scierał farbę i warstwiał ją suchym pędzlem. Czuć spokój i małą nerwowość naraz. To są niebieskie linie jak w moim zeszycie. Styl z pogranicza minimalizmu i abstrakcji geometrycznej. Widz może myśleć o oknie, o metronomie, o porządku i kratkach, które trochę więżą. Ja czuję liczenie oddechów i tę zabawną troche krzywą ciszę, która uspokaja i dziwnie wciąga.