Opis obrazu

Na obrazie sześć postaci stoi w równym szeregu na tle chłodnego fioletowo niebieskiego pola. Sylwetki są ciężkie i ciemne, a maski z okrągłymi okienkami świecą jak lunety. Tło płaskie i rozmyte wsysa światło i robi dużo miejsca na ciszę. Pociągnięcia pędzla są grube, nierówne, trochę jak pasta kładziona szpachlą. Widać ekspresjonistyczny pazur i surową fakturę oraz kontrolowany chaos. Atmosfera lodowata, trochę fabryczna i bardzo tajemnicza. Czuję dystans, ale też ciekawość, bo to wygląda jak ekipa z przyszłości albo z zapomnianej kopalni, serio. Te postaci stoją jak żołnierze. Obraz mówi o wspólnocie i anonimowości, o milczeniu i o tym że czasem twarz trzeba ukryć by trwać.