Opis obrazu

Na ciemnozielonym tle siedzą dwie postacie, elegancko ubrane jak z dawnego portretu, lecz z głowami kota i psa. Kompozycja frontalna, prawie symetryczna, podłoga jaśniejsza, trawiasta, malowana szeroką plamą. Widać impastowe pociągnięcia pędzla, drapiące powierzchnię jak zioła na wietrze. Światłocień kładzie chłodne swiatlo na pyskach, reszta tonie w mroku. Kot i pies siedzą na krzesłach i udają ludzi. Nastrój jest cichy, ciut uncanny, jakby teatr bez widowni. Styl miesza realizm garderoby z surrealną maskaradą, echo dawnego atelier. Czuję dystans, troche śmiechu, troche niepokój, no coś tu zgrzyta. To obraz o rolach, o pazurach pod rękawiczką, o byciu grzecznym gdy chce się wyjąć. Wzrok bohaterów przeslizgują się po widzu i nie dają spokoju.