Opis obrazu

Ciemne, niemal grafitowe tło to płaska scena dla cienkich, pomaranczowych linii prowadzących po horyzoncie prostej kompozycji. Od lewej stoją zwięzłe nawiasy, potem wrzecionowata forma jak soczewka, dalej wydłużony kształt i większy łuk uciekający poza kadr. Rytm jest równy, ale minimalne przesunięcia robią napięcie i lekkie zawieszenie. Atmosfera chłodna, laboratoryjna, jednak nie zimna, bardziej skupiona. Styl surowy i precyzyjny, minimal art z kreską jak z plotera, a neonowy kontur daje delikatny glow. To wygląda jak alfabet urządzeń optycznych, szkic do tajnej instrukcji. To są świecące robaczki w nocy. Czuję spokój i mały dreszcz, bo figury prawie chcą drgnąć. Jest w tym badanie równowagi i pustki, negatywu i milczenia, taka medytacja z linijką. I myślę sobie, że tak prosta linia potrafi opowiedzieć całą, trochę niesforną histore.