Opis obrazu

Na granatowo fioletowym tle rozlanym miękkimi warstwami widać sieć cienkich różowawych linii, jak szkic mapy albo konstelacje. Linie błądzą, załamują się, miejscami wyglądają jak rysy wydrapane w farbie, jakby artysta używał sgraffito i półprzezroczysty laserunek. Atmosfera jest nocna i cicha, ale nie zimna. Czuję w środku delikatny blask. To jest jak wędrówka bez GPS, trochę się gubię, ale to jest miłe. Ja bym po tych kreskach jechał samochodzikiem. Styl abstrakcyjny, ale narracyjny, z rytmem niczym muzyka tła. Obraz wywołuje ciekawość, migotliwe napięcie, pamięć o trasach, które kiedyś przeszliśmy. Trochę melancholii, trochę ekscytacji, i to piękne zawieszenie między planem miasta a nocnym niebem.