Opis obrazu

Na obrazie dominuje chłodna gama szarości, przetarta akwarelowymi plamami, z których wyłania się postać kobiety. Kompozycja pionowa, niemal jak ikona. Głowa pochylona, oczy zamknięte, dłonie splecione przy piersi, gdzie płonie mały płomyk czerwieni pomarańczy i żółci. Tło miękkie i rozlane, a poszarpane krawędzie formatu wyglądają jak znaczek. Atmosfera cicha, mroczna, lecz nie beznadziejna. Ona trzyma ogień jak w serduszku i jest trochę smutna. Styl to szkic tuszem i delikatne lawowanie, mocny światło cień, celowa ziarnistość. Odczytuję to jako rytuał ochronny, odwagę która nie gaśnie. Są tu błędy, naprawde, linie łamią się jakbyby przypadkiem i to nadaje work-in-progress autentyczność. Patrzę i myślę o własnych iskrach, bo bez nich ciemność gada za głośno.