Opis obrazu

Centralnie stoi nagie ludzkie ciało na szczycie skalnej półki, plecami do nas, otoczone monumentalnymi pierścieniami planety przypominającej Saturna. Tło to głęboki granat kosmosu, rozsiany drobnymi gwiazdami, niżej chłodne błękity horyzontu i ciepłe brązy skał. Kompozycja opiera się na kontraście pionowej sylwetki i okrągłych obręczy, które niemal przecinają płótno. Atmosfera jest senna i trochę patetyczna, ale też zaskakująco bliska. Pan stoi nago i trzyma wielki pierścień jak hula hop. Pociągnięcia pędzla gładkie, olejne, z subtelnym światłocieniem, czasem widać grubszą fakturę na krawędziach skał, tak jakby artysta nie dokończył. Czuję zachwyt i lekką tremę, bo to starcie kruchości z infinite. Troche kusi interpretacja mitologiczna, człowiek jako strażnik kosmosu, a może tylko marzyciel. Serio widzę też humor, jakby zaraz zrobił piruet.