Opis obrazu

Na pierwszym planie dwa drewniane domki, dachy przyprószone błękitnym śniegiem, a wokół smukłe świerki jak szczotki, za nimi siny masyw gór z pomarańczową poświatą, te góry wygląda prawie na dotyk. Pociągnięcia są szybkie i skośne, farba akwarelowa miesza się z kredką, widać suchy pastel i delikatny szkic konturowy, dzięki czemu całość drga. Kolor ciepło kontra chłód, żółcie rozmigane, fiolety i turkusy. To domek w górach i jest śnieg i jest fajnie. Nastrój półzimowy, cichy, no i cozy. Czuję nostalgię i lekki dreszcz wiatru, jakby tuż przed zmierzchem. Kompozycja prowadzi wzrok po skosie stoku, aż pod czubek góry, naprawde sprytne. Myślę o ogniu w piecu, o ciszy, aż chce się tam pobyć. To opowieść o schronieniu.