Opis obrazu

Centralnie stoi młoda kobieta z opuszczonym wzrokiem, otoczona chłodnymi błękitami i sepią. Po prawej pochyla się zakapturzona postać, prawie bez twarzy, czerń pożera ją jak noc. Lewy brzeg domyka wielka kula przypominająca księżyc lub jajo, obok druga, mała jak gwiazda. Kompozycja półkolista, napięta, a jednak miękka, jakby akwarela płynęła po papierze. Widać lavis, przeźroczyste warstwy, cienkie kontury, trochę secesyjnej linii i symbolistyczny gest. Atmosfera jest troche eerie, powietrze drży od milczenia. Kurczę, czuję tu rozmowę życia z cieniem, obietnicę początku i groźbę końca. Ona wygląda jak księżniczka, ale trochę się boi. To dla mnie rytuał przejścia, sen o dorastaniu, na prawdę piękny i odrobinę straszny, zostawia ciche ukłucie pod sercem.