Opis obrazu

Obraz pulsuje czerwienią, oranżem i złotem, przecięty białymi smugami oraz granatem, układającymi się w spiralę podobną do serca. W środku kuli się drobna postać w szarym materiale, a za nią stoją dwa bezimienne cienie. Szerokie pociągnięcia, technika mokre na mokrym i błyski gwaszu budują ruch, jakby farba nadal grzała. Kompozycja wiruje i wsysa wzrok, robi się trochę duszno, ale blisko. To wygląda jak wielkie serce z ognia i ktoś tam siedzi smutny. Nastrój jest ambiwalentny, groźny i opiekuńczy zarazem, jak koc z płomieni. Faktury rozlewają się chaotyczznie, lecz rytm linii bywa surowo kontrolowany, co daje efekt raw intensywności. Patrzę i myślę o pamięci oraz wstydzie, o chwili gdy człowiek zwija się w środku, a potem jakos się prostuje, bo z mroku wycieka światło.