Opis obrazu

Na środku siedzi pierrot, zgarbiony, w paskowanych pończochach i czerwonej pelerynie, podpiera policzek jakby zmęczony całą sceną. Tło rozlewa się akwarelowo w granaty, fiolety i róż, z białymi smugami, które wiją się jak sznurek. Kompozycja pionowa, ciemna u dołu, rozjaśnia się u góry i naprawde podbija twarz oświetloną jak reflektorem. Kontury są obrysowane tuszem, miejsca światła podbite gwaszem, czasem nieco krzywe, ale celowo. Widać szybkie pociągnięcia, mokre na mokrym, i grubsze linie, które trzymają figurę w ryzach. Atmosfera jest cicha, troche zaplecze sceny, trochę melancholy. Ten pajac jest smutny i ma śmieszny kapelusz. Czuję w nim przerwę w śmiechu, taki moment kiedy po numerze zostaje echo i oddech. Styl balansuje między ilustracją a ekspresją, retro, a jednak tu i teraz.