Opis obrazu

Na obrazie widać miejskie podwórko jak z dawnych lat. W centrum stoi wysokie drzewo o zielonych, lekko przykurzonych liściach, a dookoła kłębi się tłum drobnych postaci. Kolory są stonowane. Brązy murów, szarości chodnika, zgaszone żółcie i błękity nieba. Kompozycja jest gęsta, prawie jak w teatrze ulicznym, każdy robi coś swojego i jakoś to gra. Styl przypomina naiwny realizm. Płaskie sylwetki, proste perspektywy, widoczna faktura płótna i pociągnięcia pędzla. Atmosfera ma w sobie spokój i lekki niepokój. Jakby zwykły dzień zaraz miał się wywrócić. Ja tu czuję taki dziwny mix czułości i smutku. Najbardziej uderza scena kąpieli za prześcieradłem, to takie raw. Dziecko by powiedziało. Ale fajne drzewo i ludzie są malutcy. Patrząc na to, chce się stać obok i podsłuchać, co tam gadają, bo coś jest na rzeczy.