Opis obrazu

Na płótnie wirują zimne błękity i kredowe biele, przecinane szarą mgłą oraz ciepłą smugą ochry u góry. Kompozycja płynie ukośnie, jak wiatr pchający fale i łamiący kształty w trójkątne cienie, trochę jak dachy albo płetwy. To wygląda jak wielka fala i smok w chmurce. Atmosfera jest chłodna, hazy, ale nieprzyjemna nie jest. Czuję dystans i ciekawość. Artysta używa laserunków, przetarć, chyba też szablonów dających siatkowe wzory, jak od opony czy rybiej łuski. Nie ma tu krzyku barw, jest szept i drobny szum. Obraz wywołuje skojarzenie z burzą piaskową nad morzem. Naprawdę mnie to wciąga, choć trochę gubię się w tej mgle i to mi się podoba. Taki miszmasz, ale kontrolowany. Czuję spokój po przejściu sztormu.