Opis obrazu

Na białym tle wyrasta profil kobiecej twarzy zbudowany z czerni grafitu i drobnych plamek czerwieni przy ustach. Ze skroni jak z brzegu horyzontu wypływają wieże miasta które rozmazują się w wodnistym lustrze po prawej stronie. Pociągnięcia pędzla są chropowate nerwowe i miejscami przetarte jak stary nadruk. Dużo tu oddechu i pustej przestrzeni która kontruje gęstość ciemnych plam. Całość brzmi cicho i hushed jak nocny spacer. Pani ma zamknięte oczy i myśli o mieście. Czuję tu melancholię troche chłodu trochę napięcia jakby ruch ulic został zamknięty pod powieką. Styl wydaje się mieszany tusz akryl suchy pędzel drobne zarysowania i rozbryzgi co udają deszcz. Gdy patrzę dłużej miasto staje się jej pamięcią a usta dogasającą iskrą. I naprawde myślę że to obraz o samotności która bywa elegancka i bolesna jednocześnie.