Opis obrazu

Obraz pokazuje pas smukłych drzew, których czarne pnie tną białe tło jak szybkie szkice tuszem. Korony eksplodują kolorem. Czerwienie. Pomarańcze. Żółcie i soczyste plamy zieleni mieszają się w gęstą, prawie pulsującą masę. Kompozycja jest rytmiczna, ale nie sztywna, bo wszystko lekko drga i jakby tańczy. To jest las jak z bajki. Widać gest malarski, impastowe kropki i chlapania, trochę abstrakcja, trochę pejzaż, serio fajne połączenie. Atmosfera jest jesienna, żywa, a jednocześnie ciut melancholijna. Ja patrze i czuje ten moment, gdy coś się kończy, ale jeszcze świeci full energią. Obraz może wzbudzać zachwyt, spokój, ale też takie dziwne ukłucie w środku, bo piękno tutaj jest trochę ulotne.