Opis obrazu

Na obrazie dominuje monumentalna kocia twarz, ustawiona centralnie i niemal symetrycznie, jakby patrzyła prosto w człowieka i troche go prześwietlała. Tło mieni się chłodnym turkusem i błękitem, a futro zbudowano z miękkich plam bieli, szarości i rozbielonych różów. Najmocniej błyszczą wielkie zielone oczy. totalnie hipnotyczne. Nad głową unosi się lekkie piórko, małe, ale ważne dla kompozycji. Styl jest na pograniczu realizmu i malarskiej stylizacji, z widocznym gestem pędzla, warstwami farby i lekko surową fakturą. To jest kotek i ma śmiesznie wielkie uszy. Jest w tym spokój, ale też dziwny niepokój, jak cisza przed czymś. Ja serio czuje tu czułość i samotność naraz, takie trochę wow i troche smutek.