Opis obrazu

Obraz pokazuje falujące wzgórza w ciepłych różach, brązach i zgaszonych fioletach, nad którymi rozlewa się ogromne, mleczne niebo. Kompozycja jest prosta, ale bardzo wciagająca. Jasna, wijąca się droga przecina pagórki jak cienka wstążka i prowadzi wzrok hen daleko. Ciemne, smukłe cyprysy stoją pionowo, niemal jak znaki milczenia. To wygląda jak bajka. Całość ma w sobie spokój, lecz nie taki nudny, bardziej senny i lekko melancholijny. Artysta operuje uproszczeniem form, miękkimi przejściami barw i gładką, niemal aksamitną plamą. Czuć tu styl minimalistycznego pejzażu z nutą liryzmu. Patrząc na to, mam wrażenie oddechu i samotnosci, ale takiej dobrej, co porzadkuje myśli. Troche jakby świat na chwile zwolnił.