Opis obrazu

Na obrazie widać szynszylę rozbitą na kilka kadrów, jakby artysta pociął rzeczywistość i złożył ją od nowa, troche na przekór. Miękkie szarości futra błyszczą niemal fotograficznie, kontrastują z ciepłym, żółtawym tłem i różowym pionem pośrodku. Wielkie czarne oko przyciąga od razu, serio, ma w sobie coś hipnotycznego. To jest śmieszne i smutne naraz. Mały robaczek na dole wygląda jak zabawka. Kompozycja jest kolażowa, poszatkowana, ale bardzo precyzyjna. Czuć tu surrealizm i realistyczną technike malarską, z dbałością o światło, sierść i fakture. Obraz budzi niepokój, ale też ciekawość, taki dziwny wow. Ja bym powiedział, że mówi o rozpadzie spojrzenia i o tym, jak trudno zobaczyć coś w całości. Szynszyla jest jak puszysta chmurka.