Opis obrazu

Obraz tonie w chłodnych błękitach, mlecznych bielach i przygaszonych szarościach, a cała kompozycja jakby spływa z lewej strony ku jaśniejszemu, prawie pustemu centrum. Wśród liści, płatków i delikatnych łodyg migają ptaki, takie małe cuda, trochę senne, trochę dzikie. Farba jest kładziona warstwowo, z wyczuwalną fakturą, jakby artysta mieszał malarską lekkość z ilustracyjną precyzją. To wygląda jak ogród ze snu. Nastrój jest cichy, soft, lekko melancholijny, ale nie smutny. Ja patrze na to i mam dziwne ukojenie, serio. Kwiatki wyglądają jak tańczące meduzy. Można tu poczuć kruchość życia, chwilowość, a zarazem taki upór natury, co sobie trwa mimo wszytsko.