Opis obrazu

Na płótnie kłębi się stado gęsi, biel i popiel spotyka się z pomarańczem dziobów, a szyje zawijają się w łuki i esy, jak wirująca arabeska. Kompozycja jest spłaszczona, crowded, pełna nawarstwień i lekkiego przepychu, tak że prawie słychać chrobot piór. Faktura gruba, z rytymi rysami, przecierkami i sgraffito, oraz suchym pociągnięciem pędzla, wskazuje na ekspresyjne malarstwo z nutą realizmu, trochę dziwnei ikonografii podwórka. Gąski są białe i mają śmieszne dzioby. Atmosfera jest ciepła, ale ciasna, budzi niepokój i rozczulenie jednocześnie. Czuję zapach mokrej ziemi, wspomnienie podwórka u babci, i to lekkie ech że razem, choć tłoczno, jest bezpiecznie. Obraz mówi o stadzie i o tym, jak trudno być osobnym. I w sumie fajnie, no bo życie bywa właśnie takie.