Opis obrazu

Miętowa rama obejmuje mały krajobraz, w którym domek siedzi w lewym górnym rogu, przyklejony do horyzontu. Ziemia to łachy brązów i rdzy, grube kamienie toczą się jak buły, a na pierwszym planie czarne pola z białymi przetarciami migoczą. Niebo zielonkawe, lekko zgniłe, jak po burzy. Widzę domek na wzgórzu i jest malutki. Atmosfera jest cicha, trochę samotna, ale nie do końca smutna. Pastelowe warstwy i rozcierki, kropkowanie, delikatne kreskowanie dają efekt raw faktury. Kompozycja stabilna, skos prowadzi oko do domu. Czuję chłód i zapach mokrej skały, serio aż w gardle. To może być opowieść o upartości i schronieniu, albo o pamięci, co nie chce zniknąc. Troche krzywo, troche szorstko, i dzięki temu prawdziwie.