Opis obrazu

Obraz pokazuje surową, niemal pustą przestrzeń zbudowaną z wielkich płaszczyzn koloru. Dominuje chłodny błękit i grafit po lewej stronie, zestawiony z ostrą bielą pionowego pasa i ciężkim, rdzawym brązem po prawej. Kompozycja jest geometryczna, ale nie martwa, bo światło tnie podłogę na długie jasne kliny i robi cały ten klimat. To jest jak korytarz ze snu. Troche niepokojący, troche spokojny. Widzę tu minimalistyczny, prawie abstrakcyjny język malarski, miękko kładzioną farbę i subtelne przejścia tonalne, które zderzają sie z ostrymi liniami architektury. To wygląda jak wielki pokój dla cieni. Dzieło budzi samotność, skupienie, może nawet lekki lęk, ale też dziwny zachwyt, taki cichy wow. Ja bym tam wszedł i chyba zamilkł.