Opis obrazu

Obraz przyciąga od razu. W centrum siedzi eteryczna kobieta o bladej niemal porcelanowej skórze, otulona falującą zielenią sukni, która wygląda jak mgła, woda i liść naraz. Tło jest szaro brązowe, przygaszone, z błyskami złota, więc całość ma dziwny, trochę teatralny blask. Nad ramieniem postaci unosi się wielkie niepokojące oko z cienkimi, pajęczymi odnóżami i to robi mocny efekt, serio. To jest trochę straszne i fajne. Pociągnięcia są swobodne, szkicowe, miejscami jakby niedokonczone, ale właśnie to buduje napięcie. Styl balansuje między secesją, symbolizmem i lekkim surrealizmem. Czuje sie tu chłód, samotność i jakiś sen, co nie daje spokoju. Dla mnie ten obraz mówi o byciu obserwowaną, o kruchosci i sile jednocześnie.