Opis obrazu

Niebo płynnie przechodzi z granatu w błękit, pod nim miodowa pustynia i ciemny grzbiet wzgórz. Pośrodku stoi chudy stwór na pajęczych kijach, z długą szyją i maskowatą twarzą, obwieszony drobiazgami. Karta z motylem, czerwone jabłko, ryba na widelcu i gruszka rozcięta jak skrzypce błyszczą jak znaki z zagadki. To wielbłąd z dziwną głową i rybą na widelcu. Teatralna kompozycja oraz udawana drewniana rama unieruchamiają scenę w chłodnej ciszy. Nastrój senny i troche nieswój, a jednak figlarny, i człowiek się waha między śmiechem a dreszczem. Laserunki, drobiazg i trompe l’oeil tworzą czysty surrealizm, mówiący o pamięci dźwigającej rupiecie. Ja mam mieszane, no ale jakos w dobrym sensie, bo ten bałagan znaczeń jest po prostu weird.