Opis obrazu

Na obrazie dominuje profil kobiecej twarzy, zbudowany z miękkich smug różu, brązu, szarości i chłodnych błękitów. Kompozycja jest oszczędna, ale bardzo mocna, bo cała uwaga leci prosto na zamknięte oko i lekko rozchylone usta. Tło, jasne i zamglone, kontrastuje z ciemną górą fryzury, a drobne różowe plamki dodają takiego trochę dream klimatu. Pociągnięcia wyglądają swobodnie, momentami prawie szkicowo, jakby artysta bardziej czuł niż odtwarzał. To jest pani co chyba śni. Jest tu cisza, skupienie i coś nie do końca wygodnego, jak po trudnym dniu. Mnie ten obraz serio zatrzymuje, bo jest delikatny, a jednocześnie troche surowy i poruszający.