Opis obrazu

Ten obraz to dziki miks czerni bieli kobaltu i mocnego pomarańczu. Plamy farby rozlewają się swobodnie a cienkie czarne linie tną kompozycję jak gałęzie albo nerwy miasta. Wśród abstrakcyjnego chaosu pojawiają się ptaki. Małe żółtopomarańczowe sylwetki które ożywiają całość i robią niesamowity kontrast. To jest jak noc i ogień. Ptaki sa jak cukierki na śniegu. Czuć tu gest malarski spontaniczność i coś z ekspresjonizmu oraz tuszowej improwizacji. Obraz jest troche mroczny ale nie smutny raczej intensywny i alive. Ja patrze na niego i mam wrażenie że natura gada tu szeptem i krzykiem naraz. Może mówi o kruchosci życia a może po prostu o wolności. Fajnie to siedzi w głowie.