Opis obrazu

To obraz dosłownie płonie kolorem. W centrum widzimy smukłą postać od tyłu, jakby zanurzoną po kolana w chłodnym, niebieskim gąszczu pociągnięć farby. Nad głową eksplodują ogromne słoneczniki. Pomarańcze, żółcie i złoto leją się niemal jak ogień, a tło pulsuje różem, czerwienią i fioletem. Kompozycja jest odważna, lekko rozchwiana, ale przez to żywa, no po prostu wow. To jest pani co ma kwiaty jak słońce. Widać ekspresjonistyczny gest, grube warstwy farby i swobodne chlapania, troche jak między abstrakcją a figuracją. Obraz emanuje ciepłem i dziwną tęsknotą. Dla mnie jest w nim i siła, i kruchośc, taki moment przemiany, nie do końca spokojny, ale piękny.