Opis obrazu

Obraz zbudowany jest z długich pionowych smug czerni, grafitu i przygaszonego fioletu, które spływają po jasnym tle jak farba puszczona totalnie na żywioł. Kształty są nieoczywiste, raz przypominają pnie drzew, raz cienie postaci, a miejscami po prostu rozlane plamy. Kompozycja jest gęsta, ale przez białe prześwity łapie oddech. To abstrakcja gestu, z wyraźnym dripem i swobodnym rozlewaniem medium. Czuję tu chłód, ciszę i lekkie napięcie, jak przed czymś ważnym. To jest jak ciemny las. Obraz może budzić niepokój, ale też dziwną fascynacje, bo ten chaos ma w sobie jednak rhythm i jakiś porządek. Patrząc, mam wrazenie, że artysta malował emocją, bez kalkulacji, i to serio działa.