Opis obrazu

Na płótnie wirują pasy turkusu, fioletu i ognistych żółci, przecinane pionami jak pnie i taflą odbicia. Grube impasty i ślady szpachli budują strukturę, farba spływa ciurkiem, raz chropowata, raz gładka jak szkło. Kompozycja jest rytmiczna, z lewa chłód, z prawej żar, pośrodku migocze białe okno ciszy. Drzewka są jak lizaki w kolorach tęczy. Atmosfera balansuje między snem a miastem po deszczu, troche melancholia, ale też niecierpliwy błysk nadziei. Widać gest malarza, szybki, niemal freestyle, i takie o prosze, nagłe plamki jak gwizd. Czuję, jakbym wchodził w bramę światła, cos drga. Krzywe kreski, i dobrze, życie tez nie jest idealne.