Opis obrazu

Obraz wygląda jak zderzenie szkicownika, mapy i snu, serio. Po lewej widać rozbielone tło, ochry, czerwienie i plamy błękitu, a na nim czarne prostokąty z okrągłymi formami, jak tarcze albo małe planety. U góry majaczą twarze, trochę rozmyte, trochę dziwne, jakby patrzyły i zaraz miały zniknć. Po prawej dominuje ciemny granat i wielka, organiczna forma z otwartą kasetą farb, co daje mocny, almost teatralny kontrast. To jest takie trochę chaotyczne, ale żyje. Jak kolorowy statek kosmiczny. Czuć tu kolaż, malarską spontaniczność i gest, warstwy, przecierki, linie prowadzone na luzie. Obraz budzi niepokój, ale też ciekawość, no bo co tu się własciwie wydarza. Mnie wciąga ta nieoczywistośc i lekko brudna energia, taka prawdziwa, nie ugrzeczniona.