Opis obrazu

Na płótnie wiruje postać kobiety. Nagie plecy i biodra są jasne, mleczne, jakby wyciągniete z mgły, a dookoła kipią szarości, brudne błękity, róże i nagłe smugi żółci. Kompozycja jest skośna i niespokojna, ciało skręca się w półobrocie, a głowa ginie w ciemnym kłębowisku pociągnięć pędzla. To wygląda jak ekspresyjny olej albo akryl, grubo kładziony, miejscami rozcierany, z gestem prawie agresywnym. Nastrój. Duszny, intymny, trochę jak sen po ciężkim dniu. Ja czuje tu wstyd i wolność naraz, takie dziwne drżenie w brzuchu. Kolory szepczą i krzyczą jednocześnie, very raw. Mały człowiek by powiedział. Ta pani jest biała i kręci sie jak wiatr. Można to czytać jako walkę z własnym obrazem, albo chwilę ulgi, kiedy nikt nie patrzy, choć jakby jednak patrzył.