Opis obrazu

Obraz rozlewa się błękitem nieba i turkusem jeziora, po którym biegną plamy światła tworząc jasną ścieżkę przez środek kadru. Kompozycja biegnie ukośnie ku horyzontowi. Po lewej rosną górskie zbocza przygaszone fioletem i zielenią, a po prawej zwiesza się wierzba z nitkami liści. Na brzegu rozkwitają różowe i białe drzewa, w przodzie pęk kwiatów łapie refleksy i robi miły zamęt. Pociągnięcia pędzla gęste, miejscami impastowe, kolor łamany i migotliwy, czysta szkoła impresjonizmu. Światło jest wręcz sparkling. Czuję spokój i lekki dreszcz, niby nic wielkiego a jednak czas zwalnia, na prawdę. Woda miga jak lampki i chcę tam pobiegać. Może troche zbyt pięknie i aż cukierkowo, ale co tam, to obraz o chwili która się wymyka i o cichej obietnicy wiosny.