Opis obrazu

Obraz zalewa oczy chłodną gamą błękitów i turkusów, kontrastujących z miodowym złotem tła, które świeci jak delikatna folia. Kompozycja pionowa, drzewa tworzą ramę, a kobieta odwraca się przez ramię, w sukni spływającej falą zieleni i migotliwych kropek. Pani ma piękną suknię i wygląda jak wróżka. Atmosfera jest dreamy, cicha, ale trochę elektryczna. Styl kojarzy się z secesją, z klimtem ornamentu i płaską dekoracją łączoną z miękkim modelunkiem twarzy. Widać warstwy laserunków i precyzyjny kontur, tu i ówdzie drobne kółka jak mozaika. Czuję nostalgię i lekką tęsknotę, serio. Jakby puszcza szeptała. To może być opowieść o strażniczce natury, która prawie że znika. Ja naprawde chciałbym tam wejść, choć trochę się boję tej ciszy.