Opis obrazu

Przez rozwarte okno wpada rozedrgane światło, błękit nieba styka się z gęstą zielenią drzew, a na parapecie pysznią się różowe i białe kwiaty. Kompozycja jest jak kadr z poranka, zasłony miękko spływają, szkło połyskuje, horyzont majaczy w niebieskich warstwach. Pociągnięcia pędzla grube, miejscami impast, drobne plamy odbić tworzą efekt drżącej atmosfery. To impresja, trochę niedopowiedziana, trochę breathtaking. Czuję zapach ziemi i ciepłe słónce na skórze, serce robi łup łup. Chciałbym tam pobiegać z motylkiem i zjeść lody. Malarska technika wydaje się szybka, mokre na mokrym, ale kontrolowana, jakby artysta słuchał wiatru. Patrzę i myślę o ciszy, o domie który pamięta lato, o nadziei że dzień jeszcze się nie zepsuł. Troszkę nostalgii, dużo oddechu, i takie zwykłe szczęście.