Opis obrazu

Obraz wypełnia mieszanka ciepłych brązów i szarości. W centrum uwagi znajduje się postać, której ciało rzeźbi się w delikatnych cieniach i światłach. Głowę człowieka zastępuje splątana masa gałęzi, jak łącznik z naturą. Tło zdobią subtelne ornamenty, dodając tajemniczości. Atmosfera jest melancholijna, jak takie stare zdjęcie znalezione na strychu. Artysta używał technik rysunkowych, chyba tuszu? tworząc efekt mglistości, który sprawia wrażenie, jakby figura wynurzała się z calusieńkiego marzenia. Patrzysz i myślisz: "Co ja na to patrzę?" Elementy obrazu mogą wzbudzać poczucie izolacji, ale też ciekawości. Wywołują skojarzenia z ucieczką od rzeczywistości. Moja 7-letnia siostrzenica powiedziałaby: "To taki magiczny las na głowie". Ostatecznie to dzieło może przemówić do duszy widza, sugerując, że w głębi duszy wszyscy jesteśmy trochę zagubieni. Ta sztuka ma w sobie coś nieuchwytnie "wild". Coś z pierwotnego instynktu, który kusi i intryguje. Daje się odczuć emocjonalna głębia, a wszystko to w zaledwie kilku barwach i liniach.