Opis obrazu

Na obrazie płonie niebo w odcieniach ochry i miedzi, a z popiołowego mroku wyłania się zawieszona w powietrzu postać bez twarzy, pusta peleryna z jasnym wnętrzem. Po bokach piętrzą się ruiny tworząc korytarz perspektywy, droga znika w jednym punkcie. Miękkie chmury i rozświetlony środek grają z ciemnymi bryłami, kontrast światła i cienia dominuje. Widać ślady sfumato, laserunkowe przejścia, miejscami grubsza faktura na gruzach. Panuje cisza po burzy i drobny dreszcz. Ja bym się trochę bał i uciekł do mamy. To światło w kapturze jest eerie, niby ciepłe a jednak niespokojne. Styl balansuje między surrealizmem a symbolizmem, charkater form celowo nieostra, co wciąga w cisze. Myślę o nadziei wśród ruin, o pamięci wojny, i naprawde trudno oderwać wzrok.