Opis obrazu

Na płótnie widzę mężczyznę klęczącego pośrodku spękanej, zółtej ziemi, z dłoni unosi się drobny, biały glow, jak pęd rośliny i jakby płomień. Tło to granatowe niebo z chmurami rozsmarowanymi szerokim pociągnięciem pędzla, a mleczny księżyc miękko rozcina mrok. Kompozycja centralna, horyzont nisko, cała przestrzen skupiona na geście ochrony. Pociągnięcia gęste, miejscami impasto, warstwowo kładziona farba olejna, światłocień buduje mięśnie i dramaturgię. Atmosfera jest surowa i cicha, trochę groźna, ale naprawde krzepiąca. Ja widzę pana, który trzyma małą roślinke. Odczytuję to jak modlitwę o wodę i o czas. Myślę o kruchości nadziei, o tym że bywa uparta jak ta łodyżka. I szczypie mnie w gardle, bo chciałbym, żeby przetrwała.