Opis obrazu

Człowiek przez całe życie zakłada kolejne maski. Jedne chronią, inne pomagają przetrwać, jeszcze inne z czasem stają się częścią naszej codzienności. Nadchodzi jednak chwila, w której trzeba się z nimi zmierzyć. Postać pochyla się nad twarzą spoczywającą na powierzchni wody. Nie wiadomo, czy chce ją odzyskać, pożegnać, czy tylko upewnić się, że naprawdę do niej należała. Woda staje się granicą między tym, kim jesteśmy dla świata, a tym, kim pozostajemy w ciszy, gdy nikt nie patrzy. Obraz opowiada o tożsamości, przemianie i odwadze spojrzenia w głąb siebie. Nie daje odpowiedzi. Pozostawia jedynie pytanie: czy jesteśmy gotowi zobaczyć własne prawdziwe oblicze?