Opis obrazu

Ta praca stanowi część tryptyku z cyklu „Między światłem a cieniem” — opowieści o napięciu zawieszonym pomiędzy obecnością a zanikiem, pomiędzy dotykiem a pustką. Centralnym motywem jest dłoń — wyizolowana z kontekstu, pozbawiona narracyjnego tła. Zatrzymana w pół gestu, nie wskazuje jednoznacznie ani początku, ani końca ruchu. To moment przejścia. Stan pomiędzy. Światło subtelnie wydobywa formę z ciemności, budując wrażenie ciszy i skupienia. Kontrast nie jest tu dramatyczny — jest raczej intymny. Dłoń nie dominuje przestrzeni, lecz powoli z niej wyłania się i równie powoli w nią powraca. W całej strukturze tryptyku ten element pełni rolę łącznika — symbolicznego gestu, który odnosi się do relacji, pamięci i przemijania. To studium kruchości chwili oraz emocji ukrytej pod powierzchnią.