Opis obrazu

Ten obraz aż kipi kolorem i ruchem. Na tle szarawych, pionowo spływających smug stoi złota rama z Moną Lisą, spokojną i trochę zagubioną pośród totalnego zamieszania. W dole kompozycja eksploduje żółcią, różem, błękitem i czernią, a postacie, ptaki, telefony i dziwne przedmioty wirują jakby wszystko naraz działo sie tu i teraz. To jest śmieszne i trochę szalone. Styl wygląda na ekspresyjny, gestyczny, lekko karykaturalny, z szybką kreską i swobodnym, niemal rozbrykanym nakładaniem farby. Czuć tu hałas, tłum, absurd i taki fajny chaos. Ja mam wrazenie, że artysta pokazuje jak wielkie dzieło wpada w popkulturowy cyrk. Obraz jest loud, ale też smutnawy, bo piękno ginie w zamęcie. Troche bawi, troche męczy, i właśnie to działa.