Opis obrazu

To obraz, który na pierwszy rzut oka jest spokojny, niemal kontemplacyjny — chłodny, leśny pejzaż z rytmem jasnych pni brzóz i ciemnym, wijącym się duktem prowadzącym w głąb lasu. Ale ten spokój jest pozorny. Ciemność pomiędzy drzewami, niezwykłe niebieskie światło i przede wszystkim ścieżka, która znika za zakrętem, budują poczucie, że coś znajduje się dalej, poza naszym wzrokiem. Las nie wydaje się groźny wprost — raczej milczący i czujny. Najbardziej niepokojące jest właśnie to, czego obraz nie pokazuje. Ścieżka zaprasza, ale jednocześnie budzi pytanie: dokąd prowadzi i co czeka za kolejnym zakrętem?