Opis obrazu

Obraz otwiera się jak sen: widzimy miękkie różowe niebo, rozlaną biel chmur i bladą, prawie ukrytą tarczę Słońca lub Księżyca, która majaczy na nieboskłonie. Na dole ciągną się ciemne, organiczne formy przypominające wyspy połączone wstęgą czarnej linii. W ich wnętrzu błyszczą oczka wody. To wygląda troche jak mapa obcej krainy. Bardzo cicho i lekko a jednocześnie niepokojąco. Artysta użył mglistych przejść barw, sprayowej lekkości i subtelnych faktur, dzięki czemu całość umiescowiona jest między abstrakcją a pejzażem. Niemal czuć tu samotność, ale też i spokój...